Baskın Oran

İzleme Komisyonu’na üye vermeyi reddetmek hakkında

Komisyon masasında dolu sandalyeler arasında ışık altındaki boş sandalye; sol üstte Baskın Oran fotoğrafı

Özgür Özel, oybirliğiyle genel başkanı seçildiği Yeni Parti’nin, “Terörsüz Türkiye Süreci’nde kurulması öngörülen TBMM İzleme Komisyonu’’na üye vermeyeceğini söyledi.

İki siyasetçi bir parti bayrağının önünde yan yana poz veriyor

Gerekçesi şöyle:

TBMM Terörsüz Türkiye Komisyonu’nda karara bağlanmasına rağmen, AKP’nin bugüne dek demokratikleşme konusunda bir tek adım atmamış olması.

***

Lafı uzatmadan:

Özel’in bu sözleri, bir karar ile gerekçesi arasındaki ilişkiyi ters algılamasından veya parti içi dengeler yüzünden böyle uygulamasından doğuyor.

Çünkü her karar bir gerekçeye dayanır. İlke olarak, gerekçe doğru ise karar da ona göre biçimlenir.

Oysa burada gerekçe tamamen doğru, fakat karar tamamen yanlış.

***

Gerekçe doğru, çünkü:

Lozan’a giderken, İstanbul’u elimine etmek için Padişahlığı 1922’de kaldırmıştı Ankara. 104 yıl sonra Padişahlıktan farksız bir rejim getiren ve dış politikada Mekke türü kağıtlar imzalayıp Asyalaşmaya girişen İslamcı bir Tek Adam Rejimi (TAR) var başımızda. Pardon, önümüzde.

Bu TAR, böyle bir dış politika müsveddesinin yanı sıra, ülkenin içini de tek kelimeyle felakete sürüklüyor:

Kayyımından tut, belediyelerinden geçerek, gazetecilerine kadar aklınıza ne gelirse her konuda. Olası cumhurbaşkanı adaylarını da, insanım diyen herkese el insaf birader dedirtecek biçimde içeri atıp orada yıllar yılı tutarak.

Böylesi hiç görülmedi. Hukuken mahkumiyet vermenin mümkün olmadığı durumlarda, hiç olmazsa iddianame çıkana kadar yatırırım da kendimi tatmin ederim, diyerek.

Sabahın köründe kapısını güm güm vurdurtup götürerek.

Savcı ve yargıçlarımızın insan yüzüne bakmasını bundan sonra fena halde zorlaştırmak pahasına.

Dolayısıyla, böyle bir TAR’ı şiddet kullanmaksızın tarumar etmek, evet, Yeni Parti’nin 1 no’lu görevi ve ayrıca her insan olduğunu iddia eden vatandaşın vazifesi. Ama bu feci TAR, Süreç gibi hukuken ve siyaseten doğru bir iş yapıyorsa o işi sabote etme anlamına gelecek şeyler yapılamaz.

Gerçek amacı ne olursa olsun.

Amaç derken:

İster TAR’ın eli mahkum olduğu için olsun, isterse Kürtleri üç kâada bağlamak suretiyle saltanatını uzatmak ve uzatamazsa da tahtı bir hanedan mensubuna (mahdum veya damat) devretmek için olsun, hiç fark etmez.

***

Peki, sosyal demokrat bi parti ne yapmalıydı böyle bi durumda?

Şöyle söylemeliydi, olur ve biterdi:

“Kürt Barış Süreci’ni destekliyoruz, Komisyon’a üye vereceğiz, ama TAR’ın Türkiye demokrasisini içte ve dışta rezalete götürmesine asla izin vermeyeceğiz!”

Dahası, iktidara gerçekten ciddi biçimde talipsen ve ülkenin ana meselesini halletmeyi gerçekten düşünüyorsan, arkadaşım Bülent hatırlatıyor, ilave etmek şart:

“İktidara geldiğimizde, demokratik bir Türkiye kurmak için, Kürtlerin ve farklı olanların 1923 Lozan Barış Antlaşması Md. 38-44 arasında zaten imzamızla ilan ettiğimiz şu şu şu haklarına saygı göstereceğiz. Anadilde eğitim konusunda şöyle düşünüyoruz. Geri dönüşler hakkında şöyle düşünüyoruz!”

Bu konularda hiçbir şey söylemeden, bizzat Kürt yurttaşların ve dahası Devlet Bahçeli’nin “çözüm Öcalan’la müzakere edilsin” dediği bir ortamda “üye vermiyorum” demek sadece Kürtlerle bozuşmana yarar ve onlardan oy isteyemez hale gelirsin.

Daha da önemlisi, Türkiye’ye zarar verenler arasına yazılırsın.

***

Yeni Parti’nin yapması gereken şey hem basit, hem kolay, hem de ilan ettiği ilkeler açısından tutarlı:

TAR’ın bu ülkeyi her türlü felakete götürmekte (ve Baba Diyalektik icabı kendisini de her adımda son’a yaklaştırmakta) olan hukuksuzluklara TBMM’de ve sokakta en kararlı biçimde karşı çıkmak, baskıları hiç durmadan lanetlemek.

Zaten, bizzat AKP içinden bunu bekleyenler her geçen gün artıyor:

Aynen padişahın huzurundan geri geri yürüyerek çıkmaktan da öte bir eziklikle, istifa etmek yerine “görevden affını dilemek”in mecbur kılındığı bir ülkede artık AKP’lilerin bile (muhtemelen Hazret-i Fon sayesinde) ta burasına kadar geldi ki, görülmemiş yeniliktir, kıymetini bilelim.

***

Kürt meselesi gibi, ülkenin temel iç ve dış politika kamburu olan bir problemin halli sürecinde böyle bir ret kararı almak, aklı başında olan herkesi rahatsız eder.

Zaten DEM, efendi ve sert bir üslupla hemen tepki verdi: Özel’in bu reddini “Süreç’in demokratik zeminini zayıflatma riski taşıyan bir tutum” ilan etti.

Yukarıda sözünü ettiğim karar / gerekçe çelişkisinin de ötesinde, siyaseten fena halde yanlış bi durumlar var ortalıkta.

***

Netice-i kelam, ne diyorsunuz?

Üniversite diplomasını görmeye bi türlü muvaffak olamadığımız birisinin, 31 sene önce alınmış bir üniversite diplomasını sırf sahibi aday olamasın diye iptal ettirebildiği bir ülkede Komisyon’a üye vermek de reddedilebilir, ne varmış ki, mi diyorsunuz?

◀ Önceki Yazı